دلیل محبوبیت مارادونا در بین مردم جهان چیست؟

به گزارش پایگاه خبری موفقیت‌شناسی، دیه‌گو آرماندو مارادونا اسطوره آرژانتینی جهان فوتبال در سن 60 سالگی به خاطر حمله قبلی در منزلش در آژانتین درگذشت. خبری که دنیای فوتبال را تحت تاثیر خودش قرار داد.

«دنیای فوتبال در سوگ از دست دادن مارادونا». این تیتری بود که سایت فیفا مطلب درگذشت این اسطوره آرژانتینی را در آن بازتاب داده بود.

در ادامه این مطلب آمده بود: فوتبال پس از درگذشت یکی از استعدادهای بسیار عجیب و غریب خود، دیگو مارادونا، در سن 60 سالگی در بوینس آیرس در ماتم است.

جیانی اینفانتینو در پیامی بعد از درگذشت این اسطوره آرژانتینی گفت:

امروز  باورنکردنی غم انگیز است. دیه گو ما را ترک کرد. ما به خاطر آنچه که او در قلب ما از خود به یادگار گذاشت، مارادونا را دوست داشتیم و برای لحظه ای از ضربان ما متوقف شده است. سکوت ، اشک ، درد تنها چیزی است که در این لحظه از اعماق وجود خود حس می‌کنیم. من همیشه صحبتی در مورد دیه‌گو می‌کردم و امروز دوباره آن را تکرار خواهم کرد. آنچه دیگو برای فوتبال انجام داده است ، باعث شده تا همه ما عاشق این ورزش و زیبایی‌های آن شویم. او بی نظیر است. امروز من بیش از پیش به این جمله پی بردم. دیه‌گو به خاطر استعداد نابش همه ما را شگفت زده کرد. او به همین دلیل بی نظیر و شایسته سپاسگذاری ابدی ما است. دیه‌گو ممکن است امروز به ابدیت پیوسته باشد  اما برای همیشه او در بالاترین نقطه تمام افسانه‌های فوتبال قرار دارد. از اعماق وجود با خانواده و دوستان او همدرد هستیم. روحت در آرامش باشد ، دیگو عزیز.  دوستت داریم.

همچنین خبرگزاری ایسنا نوشت: «هفت» را به یاد بیاورید. فیلمی ساخته «دیوید فینچر»، فیلمساز برجسته‌ی آمریکای با بازی ستارگانی همچون برد پیت، مورگان فریمن، کوین اسپیسی و … را. فیلم داستان دو کاراگاه جنایی به نام‌های دیوید میلز (برد پیت) و ویلیام سامرست (مورگان فریمن) است که سخت درگیر پرونده قاتل سریالی به نام جان دوو با بازی کوین اس‍پیسی هستند؛ قاتلی دگرآزار که قتل‌های خود را به‌دقت بر طبق هفت گناه کبیره طرح‌ریزی کرده است: شکم‌پرستی، طمع، تنبلی، خشم، غرور، شهوت و حسادت.

در نمای پایانی این فیلم میلز قصد می‌کند شخصا دوو را به تلافی جنایت‌هایش مجازات کند. او هفت‌تیرش را به سمت دوو نشانه رفته ولی رو به سوی لنز دوربین داریوش خنجی، فیلمبردار ایرانی فیلم و در واقع بینندگان هفت. شاید از آن رو که همه را مقصر و سزاوار انتقام می‌داند. خنجی دوربینش و فینچر، بیننده را در جای دوو نشانده‌اند و ما در این نما از چشم آنها به میلز و نوک اسلحه‌اش نگاه می‌کنیم.

جام جهانی ۱۹۹۴ در آمریکا برگزار می‌شود؛ یکی‌ از بی‌ربط‌ترین میزبانان بزرگ‌ترین مهمانی فوتبالی جهان. جامی سرتاسر عجیب و غریب. مارادونا هم با تیم ملی آرژانتین در این مهمانی حضور دارد. دیگو ۳۴ ساله است و از قرار معلوم دور از آمادگی سال‌های جوانی. همین هم باعث شده تا قهرمانان جام ۱۹۸۶ مکزیک و نایب‌قهرمانان ۱۹۹۰ ایتالیا در جمع مدعیان به شمار نرفته و دست کم گرفته شوند. آرژانتین در آخرین جام جهانی ۲۴ تیمی با یونان، نیجریه و بلغارستان همگروه است و در بازی نخست به دیدار نماینده اروپا می‌رود. شاگردان آلفیو باسیله با ۴ گل نسخه یونان را پیچیده و برای همه تیم‌ها خط و نشان می‌کشند. گلزنان بازی در ورزشگاه فاکسبورو دو بازیکن هستند: گابریل باتیستونا (۳ گل) و دیگو آرماندو مارادونا!

مارادونا سومین گل بازی را در دقیقه ۶۰ بازی به ثمر می‌رساند؛ عددی شوم در زندگی پر فراز و نشیب کاپیتان. شادی گل زایدالوصف او برای او و آلبی‌سلسته بسیار گران تمام می‌شود. او پس از گل به سمت دوربین کنار زمین می‌رود و رو به دوربین و بینندگان میلیونی بازی فریاد می‌کشد. بیننده ایرانی جام جهانی که تیم ملی کشورش را به دلیل ناکامی در دور نهایی رقابت‌های انتخابی در آسیا به میزبانی قطر حاضر نمی‌بیند از زبان جهانگیر کوثری، مفسر بازی می‌شنود که این شادی گل اعتراضی و انتقامی است؛ اعتراض به فیفا و همه آنها که – دست کم به زعم مارادونا – در آن سال‌ها برایش دردسرساز بوده‌اند و انتقام او از همه آنها. انتقامی بدون تیر و هفت‌تیر!

هواداران مارادونا می‌گویند سر او را برای همان اعتراض بریدند. همچنان که می‌گویند در ایتالیا هم گودسال، داور مکزیکی بازی فینال از سوی فیفا و رئیس برزیلی وقتش، ژائو هاوه‌لانژ، مامور شده بود اجازه ندهد دست مارادونا دوباره به جام قهرمانی برسد. آرژانتین در بازی بعدی در ۱۹۹۴ آمریکا باز هم با شعبده‌بازی مارادونا توانست نیجریه را ۲ بر یک شکست دهد. دیگو و پاس گل فرصت‌طلبانه‌اش به کلودیو کانی‌گیا باعث برد آرژانتین شد ولی در پایان بازی تست دوپینگ مارادونا مثبت اعلام و او از این رقابت‌ها اخراج شد. روحیه تیم ملی فوتبال آرژانتین هم با این اتفاق فروپاشید و در ادامه بلغارستان با هریستو استویچکف و رومانی با گئورگی هاجی کار این لشگر فروپاشیده را یکسره ساختند. باخت ۲ بر صفر در بازی آخر دور گروهی و در ادامه شکست ۳ بر ۲ در دور یک شانزدهم نهایی پایان راه تیم ملی آرژانتین در جام جهانی بود و البته پایان راه مارادونا در تیم ملی آرژانتین!

سرنوشت میلز داستان فینچر را نمی‌دانیم ولی مارادونا را چرا. دیگو از آن پس همه آن چه را در سی سال نخست زندگی‌اش ساخته بود ویران کرد. نه حضور در جام جهانی ۲۰۱۰ با تیم ملی آرژانتین به عنوان مربی لیونل مسی و دیگر بازیکنان و نه حشر و نشر با فیدل کاسترو و هوگو چاوس هیچ یک نتوانستند او را از ورطه افول یاری دهند.

مارادونا همه عمر متفاوت بود و متفاوت زیست و سعی کرد با جادویش «تفاوت» را رقم بزند. در درون زمین فوتبال توانست ولی بیرون از چمن جادوی او کارگر نمی‌افتاد و نیفتاد. به یاد بیاوریم مکزیک در سال ۱۹۸۶ میزبان کلکسیونی از تیم‌های بزرگ بود. بلژیک  با ژان ماری فاف و انزو شیفو، برزیل با یک دو جین ستاره و سوکراتس و زیکو، فرانسه با میشل پلاتینی، انگلیس با گری لینه‌کر، آلمان با کارل هاینس رومنیگه همه و همه مدعی بودند ولی چون مارادونایی نداشتند راهی به قهرمانی نیافتند. تفاوت همه این تیم‌ها با آرژانتین قهرمان در مارادونایی بود که عضو تیم‌شان نبود. بازی آرژانتین و انگلیس و آن دو گل متفاوت و تاریخی‌ که در این بازی به ثبت و ثمر رسید و بازیگر نقش اول هر دو گل هم کسی جز مارادونا نبود، چه گلی که با دست به ثمر رساند و چه گلی که بعد از کنار زدن هفت بازیکن تیم ملی انگلیس وارد دروازه پیتر شیلتون کرد، از متفاوت‌ترین‌ بازی‌های جام‌های جهانی بود.

۶۰ دوباره عدد شومی برای دیگو شده است. او که چند روز پیش و پس از جراحی مغز از بیمارستان مرخص شده بود، در ۶۰ سالگی در خانه‌اش جان باخت تا یکی دیگر از جان‌باختگان سرشناس سال نحس ۲۰۲۰ باشد. انتظار جهان فوتبال برای دیدن مارادونایی دیگر عبث و البته بی‌پایان خواهد بود. ما بدون تردید مارادونای دیگری را نخواهیم دید؛ همچنان که در همه سال‌های پس از بازنشستگی او ندیدیم. شاید دیگرانی از راه برسند و از آنها کارهایی مشابه آنچه مارادونا می‌کرد، سر بزند ولی بی‌تردید همه و همه ما را تنها به یاد مارادونا خواهند انداخت چون فقط او بود که مارادونا بود. مارادونا همه‌ی فوتبال بود. همه‌ی فوتبال!

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا