چگونه موفقیت را تعریف کنیم؟

حرکت مهم‌تر از نقاط عطف (اهداف) است: موفقیت مقصدی نیست که در خط پایان برایش کف بزنی؛ موفقیت شجاعت ماندن در مسیر است وقتی همه چیز در گرداب سرعت محو می‌شود، پیچ‌ها تندتر می‌شوند و خط پایان مدام به جلو می‌گریزد.

به گزارش پایگاه خبری موفقیت شناسی به نقل از فوربس، موفقیت برای تو چه معنایی دارد؟ آیا با نقاط عطف سنجیده می‌شود؟ آیا موفقیت امری اشتراکی است یا فردی؟ موفقیت با ارتفاع قله‌ای که فتح می‌کنی سنجیده نمی‌شود، بلکه با چیزهایی سنجیده می‌شود که در مسیر از قربانی کردنشان خودداری می‌کنی. موفقیت وقتی است که بتوانی به کارت و زندگیت نگاه کنی و حس کنی که هر دو به یک زبان واحد سخن می‌گویند.

موفقیت را باید با تأثیرگذاری سنجید، نه با تشویق‌ها یا عناوینی که جمع می‌کنی.

موفقیت همیشه یک برچسب قیمت دارد. شکی نیست که آن را خواهی پرداخت؛ سؤال واقعی این است که آیا از چیزی که داری از دست می‌دهی آگاهی داری یا خیر. قبض سرانجام خواهد رسید. همه هزینه‌ها مالی نیستند. بعضی‌ها با زمان پرداخت می‌شوند، با حضور، با روابط، و با تکه‌هایی از وجودت که تا دیروقت متوجه فقدانشان نمی‌شوی.

آنچه در زوایای تاریک صحنه نمی‌بینیم، لحظات دلتنگی برای خانواده و دوستان است، شب‌های بی‌خوابی است، انبوه ناامیدی‌ها و سنگینی بار مسئولیت‌هایی است که بر دوش کشیده شده. تشویق تماشاگران ممکن است رعدآسا باشد، اما بازیگری که در مرکز توجه قرار دارد، زیر آن آرایش، زخم‌های ازخودگذشتگی را پنهان کرده است. موفقیت بازی‌ای پرریسک است، جایی که هر تاس انداختن می‌تواند پیروزی یا مصیبت به بار آورد. عوامل متعددی در کارند—کار سخت، تاب‌آوری، ایثار، و کمی شانس، همگی در هارمونی غیرقابل‌پیش‌بینی با هم می‌رقصند.

اگر موفقیت به بهای از دست رفتن همدلی‌ات، سلامتت یا توانایی‌ات برای آرام نشستن در کنار کسانی که دوستشان داری تمام شود، هرگز ارزشش را ندارد. خواستن بیشتر، اشکالی ندارد مگر اینکه «بیشتر» به قیمت کمتر شدن انسانیتت تمام شود.

گاهی اوقات، اشتیاق ما برای موفقیت ریشه در انگیزه‌های نادرستی دارد. ممکن است ناشی از ناامنی‌هایمان باشد، احساس کافی نبودن، یا خلائی که ناامیدانه به دنبال پر کردنش هستیم. شاید می‌خواهیم به دیگران ثابت کنیم که به جایی رسیده‌ایم، اما در این مسیر، خطر گم کردن خودمان را داریم. در تلاش برای پذیرفته شدن، ممکن است فراموش کنیم چه چیزی واقعاً به ما شادی می‌بخشد و چه چیزی ما را به آنچه هستیم تبدیل می‌کند.

بعضی از دستاوردها از بیرون چشمگیر به نظر می‌رسند اما از درون توخالی‌اند. این معمولاً نشانه‌ای است که هزینه را اشتباه محاسبه کرده‌ای. موفقیت واقعی این است که خودت برچسب قیمت را دوباره تعیین کنی، پیش از آنکه زندگی تو را مجبور به این کار کند.

وقتی به موفقیت فکر می‌کنیم، معمولاً به مقصد فکر می‌کنیم، در حالی که همه‌چیز در مورد سفر است. در حقیقت، مقصد به ندرت ثابت می‌ماند. خطوطی که با آن موفقیت خود را می‌سنجیم مدام در حال تغییرند. آنچه زمانی یک هدف نهایی و غایی بود ممکن است با گذر زمان دگرگون شود. چقدر پیش آمده که برای رسیدن به چیزی جنگیده‌ای و جنگیده‌ای، اما به محض رسیدن به آن، چیز بیشتری خواسته‌ای؟

در این رقابت بین خواسته‌ها و آرزوهای شخصی و انتظارات جامعه، نکتهٔ اصلی شاید در این باشد که تعریف موفقیت خود را با ارزش‌های درونی‌تان هماهنگ کنید. موفقیت تنها به پول و دارایی محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل احساس کامل رضایت و دستاورد در زندگی است.

انتهای پیام/