آنچه روان‌شناسی ورزشی درباره تاب‌آوری به رهبران می‌آموزد

روان‌شناسی ورزشی دهه‌هاست که به این پرسش می‌پردازد: چرا برخی افراد در لحظات حساس عملکرد خوبی دارند و برخی دیگر از حرکت بازمی‌مانند؟

به گزارش پایگاه خبری موفقیت‌شناسی، به نقل از فوربس، لین دِ پو در یادداشتی نوشت: پاسخ این پرسش فراتر از دنیای ورزش است. یک مشاجره پرتنش در خانه یا یک پرتاب ناموفق در محل کار، همان سازوکارهای مغزی را فعال می‌کند که هنگام زدن ضربه پنالتی به کار می‌افتند.

تاب‌آوری مجموعه‌ای از مهارت‌هاست، نه یک ویژگی شخصیتی

بسیاری از مردم تصور می‌کنند تاب‌آوری چیزی است که یا از آن برخوردارید یا نیستید. اما پژوهش‌ها درباره افراد نخبه خلاف این را نشان می‌دهد. تاب‌آوری بیشتر به مجموعه‌ای از عادت‌های آموختنی شباهت دارد تا یک تیپ شخصیتی.

ورزشکاران با تمرین مکرر، تأمل صادقانه و فرصت‌دادن به خود برای بازیابی، تاب‌آوری‌شان را پرورش می‌دهند. آن‌ها منتظر نمی‌مانند تا دشواری‌ها از راه برسند؛ بلکه نمونه‌های کوچکی از آن‌ها را در تمرین‌های روزانه‌شان می‌گنجانند.

چرا وقتی فشار بالا می‌رود، افراد از حرکت بازمی‌مانند؟

از حرکت بازماندن زیر فشار، الگویی شناخته‌شده دارد. وقتی پای ریسک بزرگی در میان است، افراد رفتار خود را بیش از حد زیر نظر می‌گیرند و گویی آن را با حرکت آهسته بررسی می‌کنند. به‌جای آن‌که به تمرین‌هایشان اعتماد کنند، درباره هر قدم بیش از اندازه فکر می‌کنند. در نتیجه، عملکرد ذهنی‌شان کند و خشک می‌شود.

این اتفاق برای همه ما پیش می‌آید. صد بار توپ را پرتاب کرده‌اید، اما وقتی نوبت به پرتابی می‌رسد که اهمیت دارد، ناگهان هر حرکتتان را بیش از حد زیر ذره‌بین می‌برید.

درسی که می‌توان از ورزشکاران گرفت، ساده است و در محیط حرفه‌ای نیز به‌خوبی کاربرد دارد: به‌جای تمرکز بر همه جزئیات، توجهتان را به یک نشانه روشن معطوف کنید. عبارت ساده‌ای مانند «آرام و واضح عمل می‌کنم» می‌تواند هنگام افزایش استرس، تمرکزتان را حفظ کند. این کار توجه شما را به آنچه کمک‌کننده است جلب می‌کند، نه به آنچه ممکن است اشتباه پیش برود.

مهارت اول: عملکردتان را مرور کنید

ورزشکاران فیلم بازی‌هایشان را تماشا می‌کنند. آن‌ها اشتباهاتشان را روزها در ذهن تکرار نمی‌کنند؛ بلکه اتفاق‌های رخ‌داده را بررسی می‌کنند، خود را با آن‌ها تطبیق می‌دهند و به مسیرشان ادامه می‌دهند.

بیشتر ما اغلب برعکس عمل می‌کنیم: یا شکست را نادیده می‌گیریم و وانمود می‌کنیم هرگز اتفاق نیفتاده است، یا آن را بی‌وقفه در ذهنمان مرور می‌کنیم. هیچ‌کدام از این دو روش کمکی نمی‌کند.

رویدادی استرس‌زا را که به‌تازگی تجربه کرده‌اید، کوتاه مرور کنید و از خود بپرسید: چه اتفاقی افتاد؟ چه چیزی در کنترل من بود؟ دفعه بعد چه کاری را متفاوت انجام می‌دهم؟ ده دقیقه برای این مرور کافی است. سپس آن را متوقف کنید و پس از آموختن درس لازم، به کار دیگری بپردازید.

مهارت دوم: با کمک عادت‌های روزمره، ثباتتان را حفظ کنید

ورزشکاران برتر پیش از لحظات حساس به روال‌های همیشگی‌شان تکیه می‌کنند. بازیکن تنیس توپ را هر بار به تعداد مشخصی به زمین می‌زند و دونده نیز توالی مشخصی برای گرم‌کردن دارد که آن را تغییر نمی‌دهد.

یک روال آشنا به ذهن اطمینان می‌دهد؛ به‌ویژه زمانی که همه‌چیز دیگر نامطمئن به نظر می‌رسد. شما هم می‌توانید پیش از هر جلسه مهمی روالی برای خودتان بسازید: پیاده‌روی کوتاه، سه نفس آرام یا تکرار جمله‌ای که تمرکزتان را در جلسه حفظ می‌کند. مهم‌تر از نوع کار، این است که هر بار پیش از ورود به جلسه آن را تکرار کنید.

آرام‌کردن بدن نیز مفید است. اگر ضربان قلبتان تند شده باشد، توانایی‌تان برای فکرکردن آسیب می‌بیند. درک رهبران از عملکرد دستگاه عصبی، جنبه جسمانی این موضوع را به‌سادگی توضیح می‌دهد.

مهارت سوم: ذهنتان را بازیابی کنید

ورزشکاران، بازیابی را بخشی از تمرین می‌دانند. آن‌ها می‌دانند رشد در زمان استراحت اتفاق می‌افتد، نه هنگام فعالیت.

رهبران کسب‌وکار معمولاً استراحت را اختیاری می‌دانند؛ اما این رویکرد به‌تدریج انعطاف‌پذیری آن‌ها را کاهش می‌دهد. اگر می‌خواهید به عملکردتان ادامه دهید، همان‌طور که برای جلسه‌ها برنامه‌ریزی می‌کنید، برای بازیابی هم وقت بگذارید. نمونه‌هایی مانند بازیابی انرژی پس از دویدن در حالت خستگی نشان می‌دهند که این فرایند واقعاً چقدر زمان می‌برد.

مهارت چهارم: اعتمادبه‌نفس را بر پایه شواهد بسازید

ورزشکاران به سخنرانی‌های انگیزشی تکیه نمی‌کنند؛ آن‌ها به شواهد تکیه دارند. می‌دانند چند ساعت تمرین کرده‌اند و برای رسیدن به هدف‌هایشان چه کارهایی انجام داده‌اند.
رهبران کسب‌وکار نیز می‌توانند همین کار را انجام دهند. فهرست کوتاهی از موقعیت‌های دشواری تهیه کنید که به‌خوبی از پس آن‌ها برآمده‌اید: استخدامی دشوار، مشتری‌ای که از دست دادید اما پس از آن اوضاع را بهبود بخشیدید، یا معامله‌ای که تا آستانه شکست پیش رفت. پیش از یک رویداد پرفشار، فهرست را بخوانید. این کار از آن‌که صرفاً به خودتان بگویید «به خودت ایمان داشته باش» قابل‌اعتمادتر است.

انتهای پیام/